Padam na kolana.

Kochane! Strasznie przepraszam, ale w tym tygodniu nie pojawią się żadne rozdziały, no może oprócz soboty. Mama jedzie na szkolenie a tata jest w delegacji więc razem z bratem idziemy spać do babci gdzie nie ma internetu ani Wi-fi .... :( Do tego przyjeżdżają moi kuzyni z Niemiec. Baaaaardzo was przepraszam i obiecuję, że pojawi się więcej rozdziałów w przyszłych tygodniach, nawet do 3 :)
Gabrysia ;**

Rozdział 5

~ Harry's POV ~

Gdy ubralem białą bluzkę po pomieszczeniu rozszedł się dźwięk budzika Louisa. Ten uderzył ręką w urządzenie i powoli wstał z posłania. Z zamkniętymi oczami ruszył do łazienki i zamknął się w niej.

-O kurde...- przebudzony wybiegl jak z torpedy- coś ty tam Styles robił?!

-Kąpałem się- wzruszylem ramionami- czy para wodna na lustrze ci przeszkadza?

-Para nie- śmiesznie zaczął wymachiwać rękami- ale ile ty dezodorantu użyłeś człowieku?! Tam się nie da normalnie oddychać.

-Przesadzasz Tommo- zaśmiałem się- użyłem tylko troszeczkę.

-Troszeczkę?! Całe wojsko by skorzystało a i jeszcze może generał!- zrobił minę jakby go olśniło- a dla kogo ty się tak perfumujesz cooo?

-Dla nikogo- odparlem szybko, chyba za szybko.

- Ja już dobrze wiem dla kogo. Proszę państwa, na posadę dziweczyny  Harry'ego Styles'a została wybrana... uwaga... Ivy Wilson!!! Proszę o gorące brawa!!!

-Nie drzyj się tak!- warknąłem na niego.

-Harry ma nową dziewczynę?!- na łóżko władowała się reszta naszej paczki.

-Nie, nie i jeszcze raz nie! Czy padło wam tak samo na mózg jak jemu?- wskazałem palcem na przyjaciela.

-Oj już się tak nie bulwersuj bo ci rurki pękną- zarechotał Zayn a ja miałem ochotę pokroić go na kawałki.

-Chodźcie już- odchrząknąłem- zaraz zaczyna się śniadanie.

*************

Budynek, w którym znajdowała się stołówka wykonany był z ogromnych bali o ciemnym kolorze. Na samym środku pomieszczenia stały stoły i ogromne ławki z tego samego surowca. Po bokach, w stalowych pojemnikach umieszczone były sałatki, jajka i bekon, natomiast zupę mleczną i inne ciepłe dania podawały panie kucharki. Po ich lewej stronie leżały tace i sztućce.

Całą paczką weszliśmy na salę i zajęliśmy miejsca przy stoliku z innymi starszymi opiekunami, którzy pomagali nam w organizacji zajęć. Najstarszy z nich- 37-letni Steve uśmiechal się do mnie szeroko, gdy postawiłem tuż przed jego nosem talerz z parującą szarlotką.

-Dziękuję chłopcze- niemal krzyknął i klepnął moje plecy.

-Nie ma za co- odpowiedziałem.

Gdy byłem przy czwartym kęsie mojej jajecznicy, przez drzwi weszła Ivy. Była ubrana w króciutkie spodenki i białą bluzkę z liczbą "25" a jej włosy tak jak zawsze rozsypane były na ramionach i plecach. Musiałem zrobić pierwszy krok. Podniosłem się  z miejsca z zamiarem zaproszenia jej do naszego stolika. Byłem dosłownie osiem kroków od dziewczyny, gdy jak z ziemi wyrósł Tom. Słyszałem jak mówi:

-Przysiądziesz się?

Kiwnęła głową i razem ruszyli ku stolikowi na końcu sali przy którym siedziała siostra chłopaka.

No kurwa!!!

-----------

Siemka.! Oto ja i nowy rozdział. Mam teraz wolne przez tydzień, więc podejrzewam, że w ciągu tych dni pojawi się jakieś 3-4 rozdziały. Dziękuję wam,że jesteście!

PRZECZYTAŁAŚ ZOSTAW KOMENTARZ! :)

Rozdział 4

~ Ivy's POV ~

Gdy zabrałam rękę z ciepłej dłoni chłopaka, Harry był już w połowie drogi do kampera.

-Czemu idziesz?!- krzyknęłam.

-Dostałem sms-a od Gemmy! Muszę zadzwonić do mojej siostrzyczki- zaśmiał się gardłowo- pogadamy jutro!

Zniesmaczona tym faktem, gdyż miał mi powiedzieć coś ważnego pomachalam krótko na pożegnanie. Byłam w pełni przekonana, że jak najszybciej chciał się mnie pozbyć. 

-Która godzina?- spytał Zayn'a zakładając pasemko włosów za ucho.

-Za dwie dwunasta- odparlam, przelotnie zerkając na swoją komórkę.

-Chyba muszę już iść- sklamalam. Gdyby był tutaj Harry zostałabym tak długo, aż nie powiedziałby mi o co chodzi.

-To do zobaczenia na śniadaniu- szepnął Niall wprost do mojego ucha gdy zamykl mnie w szczelnym uścisku.

-Tak Nialler. Śpij dobrze. Niech ci się przyśni... nieważne- dość mocno klepnelam jego plecy. Jeśli przestałby być taki słodki mogłabym go polubić. Cóż, nawet teraz nie jest taki najgorszy.

-Dobranoc Ivy- odchrząknal Liam chcąc odciągnąć ode mnie tego natręta.

-Cześć chłopaki!- wrzasnelam odprowadzając ich wzrokiem aż do kamperów.

Rodzeństwo zmyło się wcześniej niż przypuszczałam, więc zadowolona obkręcilam się wokół własnej osi i robiąc kilka nieokreślonych figur rękami wbiegłam do domku. Kilka dziewczyn spało już w najlepsze, więc nie chcąc ich budzić na palcach skierowalam się do mojego łóżka. Otulona w śpiwór i niebieski koc ustawilam alarm na komórce, po czym schowałam urządzenie pod poduszką. Delikatnie położyłyłam głowę i przymykając oczy próbowałam zasnąć. 

-Kurwa...- zaklelam pod nosem gdy ów przedmiot charakterystycznie zawibrował.

                                      Śpisz? xx Harry

Z jakiej racji on ma mój numer?! Chciałabym przemilczeć tą wiadomość, ale mój kochany mózg, którego niby używam nagle obudził się do życia i wyobrażam sobie, jak zdesperowany kopie i bije ściany swojego "mieszkania". Szybko nacisnelam 'Odpowiedz' i wystukalam treść wiadomości.

                          Nie, ale powinnam. W końcu jutro

                                   pracowity dzień! xx Ivy

Zadowolona z siebie mialam skrytą nadzieję, że chłopak odpisze. Nie mylilam się. Kilka sekund później na  moim ekranie pojawia się biało-żółta kopertka informująca o nowej wiadomości.

                                       Mogę dać ci luzy ;p 

                            Przecież jesteś moją ulubioną

                                   podopieczną. xx Harry

Moje serce dziwnie łopocze piersi. Co jest, kurde?!

~ Harry's POV ~

Leżałem na swoim łóżku i musiałem przyznać, że jestem dziwnie szczęśliwy. Pierwszy do niej napisałem i chociaż wymieniliśmy te trzy marne sms-y, cieszyło mnie to. Opuściłem powieki i wzdychając nucilem pod nosem melodyjkę, którą usłyszałem w reklamie papieru toaletowego.

-Aaa!!!- dziki krzyk rozniosl się po kamperze, a ja spadłem z mojego posłania.

-Lou! Nikt cię nie nauczył pukać?!- wydarlem się na całe gardło patrząc na czerwoną twarz chłopaka.

-No przepraszam- zrobił smutną minkę- ale przybiegłem do ciebie, bo strasznie szybko się zmyłeś. Co jest?- położył dłonie na kolanach i pochylil się w przód.

-Nic...- wymamrotalem próbując schować wibrujący telefon do kieszeni. Nie umknęło to jego uwadze.

-Daj!!!- rzucił się na mnie tym samym wyszarpując ze schowka urządzenie. Moje nowe spodnie!

-Ooo.. czyżby nasz mały Harry znowu...?

-Wcale nie!- zaoponowalem- Ivy to tylko koleżanka. Przecież wiesz jaka była dla mnie na zawodach.... Przez ten czas muszę wszystko odbudować. Nie chcę tego zniszczyć.

-Ale przypomnij sobie przez kogo taka była. Bardzo źle się wtedy zachowałeś. Musiała zatrzymać treningi na dwa miesiące, a to przez osobę, której ufała i...

-Nie kończ! Wiem co chcesz powiedzieć. Ale przez to będę miał jeszcze gorsze wyrzuty sumienia.

-Cóż. Chcę ci tylko pomóc. Rozumiem, że to było dla ciebie ciężkie i przez długi czas nie dostawałeś drugiej szansy. Jestem przekonany, że jej też zależy na ociepleniu waszych kontaktów- jego kąciki ust delikatnie uniosly się do góry- na pewno się wam ułoży.

Mój przyjaciel wstał i wychodząc ostatni raz na mnie spojrzał.

-Nie spieprz tego młody- nie ma go.

Sięgnąłem po telefon leżący na dywanie i szybko odpowiedziałem na jej wiadomość. Po chwili zdecydowałem się zakończyć konwersacje. Musi mieć siłę na jutrzejszy trening.

                            Dobranoc, piękna. xx Harry

Zestresowany ulozylem się wygodnie i przymknąłem oczy. Pojawiła się tutaj tak niespodziewanie. Od jutra wcielam mój plan w życie.

Rozdział 3

~ Ivy's POV ~

Stałam wkurzona na tym cholernym ganku i wpatrywałam się w osoby idące w naszym kierunku. Kurwa, jeszcze ich tu brakowało! Kątem oka popatrzyłam na Harry'ego i stwierdziłam, że w przeciwieństwie do mnie był zadowolony z ich obecności. Minęły cztery długie sekundy, zanim moi goście stanęli obok nas.

-Cześć Ivy!- wydarl się Niall a ja miałam ochotę przywalić mu prawym sierpowym. Nikt na świecie nie tryska aż taką energią jak on, co czasami jest wkurzające- lata się nie widzieliśmy!- kontynuował.

-Cześć- burknęłam pod nosem i zlustrowałam każdego wzrokiem. Nikt się nie zmienił. Nadal byli tak nieprzyzwoicie przystojni, a tatuaże zdobily ich opalone ciała. Gdy Harry przedstawiał grafik zauważyłam w jego dolnej wardze srebrny, okrągły kolczyk. Nie, nie patrze się na jego usta! Każdy z chłopaków także posiadał jakiś kolczyk, ale w innym miejscu na twarzy. To dziwne, że za ostatnim razem gdy się widzieliśmy żaden z nich nie miał jakiegokolwiek metalu w swoim ciele lub twarzy a teraz wszyscy cudownym sposobem posiadali coś takiego. Założę się, że gdy jeden spłodzi dziecko inni rozpoczną poszukiwania jakiejś cudownej dziewicy by być podobnym do swojego przyjaciela.

-... i wtedy ja mu mówię. Ivy, czy ty mnie słuchasz?- spytał Louis a ja przyłapałam się na podziwianiu rozbawionego Harry'ego.

-Taaa.. sorki. Zagapiłam się.

-Widzimy- zadrwil Harry i puścił mi swoje popisowe oczko, na którego widok miałam zemdleć a on jak mój rycerz na białym koniu złapałby mnie w połowie drogi.

-Spieprzaj Styles- warknęłam- czy nie powinniście być teraz w swoich kamperach?!

-Jeszcze nie ma godziny policyjnej pani dyrektor- bronił się Zayn- więc szybko się nas nie pozbędziesz- wyszczerzyl swoją mega przystojną mordę.

-Ja wcale...

-Hazzuś!!!

~ Harry's POV ~

Ivy nie skończyła swojej wypowiedzi, gdyż rozległ się niesamowicie wkurwiający głos, który dobrze znałem.

-Hazzuś!!!- moje beznadziejnie zdrobnione imię rozniosło się na cały obóz. Morgan- córka dyrektora zbliżała się w swoich niesamowicie wysokich kozakach, raz po raz tracąc równowagę.

-Wreszcie cię znalazłam!- pisnęła a mi spuchnely uszy- Musisz mi natychmiast pomóc!

-Jestem zajęty- jęknalem przysuwając się jeszcze bardziej do Ivy na co ta spiorunowala mnie wzrokiem.

-Ale to nie może czekać! Poczekaj, zawołam Tom'a. Nudzi się sam w kamperze, a skoro tutaj stoicie bardzo chętnie do was dołączy- wyciągnęła z kieszeni białych rurek komórkę i ruchem długich palców wpisala wiadomość. Jakąś minutę później dołonczył do nas chłopak o kasztanowych włosach, które postawione były do góry. 

-Tom- podał rękę dziewczynie.

-Ivy- z niepewnością podała mu swoją dłoń,po czym zaczerwieniona spuściła głowę.

Co do cholery?!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Przepraszam, że nie wstawiłam rozdziału w tamtym tygodniu, ale miałam dużo nauki i nie wyrabiałam. Teraz dodaję z telefonu. Dziękuję wam!!!! :*